Wanneer mijn afspraak op woensdag onverwachts niet doorgaat besluit ik lekker zelf op pad te gaan. Het word vanavond een speciale avond want we hebben deze avond een negentig procent zonsverduistering. Hoe tof zou het zijn als we dat eens mooi konden waarnemen wellicht met een vis poserend tijdens deze verduistering. Oke, dat is misschien ook wel wat veel gevraagd, we gaan het wel zien. Wanneer ik aankom op mijn beoogde stekkie, overigens wéér met temperaturen in de buurt van of zelfs over de dertig graden installeer ik eerst mijn camera want die moet natuurlijk klaar staan voor het geval dat. En het lukt, ik vang vis maar van die hele verduistering is op beeld eigenlijk niets te zien. Het idee was leuk, de uitwerking minder maar het mag de pret niet drukken. Tijdens die eerste “schemering” weet ik toch een aantal vissen te verschalken, voornamelijk wat roofbleitjes en baarzen en een snoekbaarsje. Nadat het hoogtepunt voorbij is besluit ik naar mijn tweede stek te gaan om toch wat meer kans te maken op een serieuze vis. Ik merk alleen dat de zomervakantie nog niet voorbij is want de plaatselijke jeugd weet deze stek ook aardig te vinden. Kan het ze ook niet kwalijk nemen, het is hier mooi, je kan hier afkoelen en je doet hier niemand kwaad. Ik besluit voor de zekerheid maar wat verder te lopen en dat is een goed idee want niet veel later hoor ik de hollandse zomerhits stuk voor stuk voorbij komen. De combinatie van de boombox en het meelallen van die tieners maakt het geheel compleet. Goede keus gemaakt dus…

Wanneer het voor de tweede keer donker word heb ik al een paar snoekbaarzen op de kant. De roofbleien klappen wederom door het wateroppervlak en de geschiedenis herhaalt zich door het feit dat ik ze niet weet te vangen. Ik besluit de andere kant te vissen, daar waar ik ze niet hoor of zie, misschien lukt het daar wel? Een worp of drie verder verraad de kromme hengel dat ik een vis heb die mijn plugje niet kon weerstaan. Een snoekbaarsje heeft mijn Tinyfry te grazen genomen, toch nog iemand die iets heeft weten te verduisteren. De opvolgende worpen leveren nogmaals snoekbaars op. Zooo, die zitten ondiep zeg? Ik wist het eigenlijk wel, maar je moet het dan ook nog ervaren. Zo vang ik binnen een kwartiertje vier snoekbaarzen op ondiep lopende twitchbait-jes. Supergrappig! Wanneer het daarna weer stil word besluit ik te stoppen, verplaats ik mij met lichte tegenzin langs de lallende hangjongeren en ga ik weer huiswaarts. Het was een prima avondje met in een uurtje of drie a vier tijd een visje of vijftien. Dat kan toch een stuk slechter….op naar de volgende…