Roofvissen-Online: Het Laatste Verslag

• 
  WATER VLOEIBAAR…

  Ik heb de smaak te pakken. Logisch ook na zo’n heerlijk geviste wedstrijd en een mooie derde plaats. Toch doet het mij nog niet eens zo heel veel, we hebben gewoon heerlijk gevist en dáár draait het eigenlijk allemaal om. Daarom spreek ik de week daarop af om samen met Paul alles nog eens dunnetjes over te doen. Lekker vissen op baars en daarbij hopende op een mooie dikke rakker. Het enige probleem wat we hebben is de temperatuur want met nachtvorst en een temperatuur die al een paar dagen in de buurt van het vriespunt ligt twijfelen we of we wel moeten gaan. Het is nogal een stukkie rijden namelijk. Na wat navraag en check-ups besluiten we om de gok maar te wagen. Kou is een emotie en dat kan je uitschakelen, maar ijs… daar kom je lastig doorheen. Gelukkig blijkt bij aankomst dat het water vloeibaar is en kunnen we vroeg in de morgen proberen ons slag te slaan met behulp van wat twitchbaits. Mijn nieuwe Rerange 95 heeft mij al vaker vis laten vangen dus onder het mom van “never change a winning team” gaat dat aasje er als eerste aan en brengt het na een beetje zoeken naar de goede stek snel de eerst vis van de dag. Zo nét naast het ondiepe plaatje waar ik ze verwachtte, sneaky hoor. Niet veel later volgen ook nummer twee, drie en vier en vervolgens lijkt het erop dat ze het in de gaten hebben want hierna worden de beten gereduceerd tot nul! Uiteraard klagen we niet want met vier vissen in het eerste uur kunnen we toch spreken van een succesvolle start.
  
  Na nog even te hebben doorgevist verkassen we naar onze tweede en ook laatste zone. De “twitch” word verruild voor de finesse techniek waarbij Paul met de c-rig gaat vissen en ik met de kickback rig. Ik weet niet, ik heb gewoon wat met die montage. Bij aankomst vertel ik Paul over een stek waar ik eigenlijk altijd wel beet krijg. Geen idee wát het is maar het is al jaren zo en dus loop ik vol vertrouwen richting dat superspotje. Vrij snel verraadt een klassiek beetje de aanwezigheid van leven, de wegloper is uit het boekje. Hangen! Pas bij het zien van de vis bemerk ik dat het een echte bullebak is. Een bizarre vis ligt niet veel later in het netje. Wauw, dit is zéker het mooiste exemplaar wat ik ooit gevangen heb én met een halve centimeter onder mijn record ook nog eens een topvis! De dag kon al niet meer stuk maar nu helemaal niet meer. Yes! Wát een topvis! Na wat fotootjes gaat ie terug en ga ik nog even door in een roes. Hierna lijkt het erop dat de zogenaamde knop omgegaan is want op een kleine baars van Paul na lijkt het gewoon compleet uitgestorven. Gek toch? Dat vissen op die grote baarzen blijft bijzonder. Half vier taaien we af, licht verkleumd maar voldaan. Op naar de volgende sessie…