Roofvissen-Online: Het Laatste Verslag

• 
  WAALWAPPIES…

  In navolging van ons gooimeer avontuur spreken Dennis en ik een weekje later nógmaals af om op zoek te gaan naar roofblei. Aangezien ik dat zelf de laatste weken hard aan het proberen ben geweest maar het resultaat op zijn zachtst gezegd wat teleurstellend was, besluiten we om het wat verder weg te proberen. De waal, het walhalla van de roofblei vissers, hier moét het gewoon gaan lukken. We hebben een bijzonder mooi gedeelte gevonden, voor ons onbekend, en beginnen als een stel bezeten waalwappies met kribhoppen in de hoop op die manier spoedig een aantal roofbleien te spotten. Eén ding valt eigenlijk direct op, het stroomt zelfs op de waal voor geen ene meter. Dat is heerlijk om te vissen, maar niet heerlijk om te vangen in de regel. Toch hebben we er wel vertrouwen in want rondom de kribkoppen gebeurt nog wel wat. Gelukkig heb ik ook nog een klein snoekbaarshengeltje bij wat ervoor zorgt dat we regelmatig een snoekbaarsje op de kant krijgen. En dat is toch wel relaxed wanneer je beoogde vis even niet mee wil werken. We weten dat roofblei op dit moment maar een heel kort moment aan het azen is en dus het vangen van een snoekbaarsje tussendoor wel een welkome extra. Op het vierde kopje wat we bevissen is het dan tóch raak voor Dennis. Een roofblei-tje, het is geen monster maar we weten in ieder geval dat het kan.
  
  De potentie op dit stuk is duidelijk merkbaar. Als het hier wat harder zou stromen, dan zou het hier zomaar een topstek kunnen worden, daar zijn we wel van overtuigd. Oke, misschien moeten we wel een klein beetje temperen, niet álle dammen zijn van hoge potentie want er zitten ook dammetjes tussen waar je drie kilometer het water in kan lopen en nog steeds geen meter water onder je kunstaas hebt. Een paar kilometer verder, aan het eind van deze krib reeks krijg ik zelf ook nog een fikse aanbeet. Wanneer de vis stroomopwaarts begint te zwemmen schiet helaas de haak los. Als dit een roofblei was, dan was het een goede, gezien de weerstand op de hengel. Balen, maar we zullen het nooit weten. De weg terug is een lange. Dat rulle zand is een crime om in te lopen maar we babbelen lekker wat in de rondte en na een minuut of twintig zijn we weer waar we begonnen zijn. Dit stukje water zullen we nog wel eens vaker bevissen maar voor vandaag is het genoeg geweest. Een mooi bleitje voor Dennis en wat snoekbaarsjes voor mij. Een prima resultaat voor een onbekend stukkie water. Op naar de volgende…