Roofvissen-Online: Het Laatste Verslag

• 
  KNOPPIE OM…

  Soms ontstaan dingen wel eens spontaan, en dat is cool, dat hoort erbij. Wanneer ik van Bryan hoor dat hij ‘s avonds even op pad wil om weer eens na lange tijd een hengeltje uit te gooien en dan ook nog eens op mijn targetvis van deze periode, zeg ik eigenlijk spontaan toe om mee te gaan. Na thuis snel een happie te hebben gegeten haast ik mij richting Bryan en gaan we op pad naar de rivier. Het is ook al weer even geleden dat ik daar geweest ben waardoor de nieuwsgierigheid naar hoog niveau is gestegen. Zou er überhaupt wat gebeuren want de afgelopen tijd is nou niet echt heel denderend geweest. We nemen alléén maar onze roofblei materiaaltjes mee, op die manier kunnen we ons écht focussen op het vangen van die beesten. Wat is het toch potjandoossie lastig om die beesten te vangen hé. We willen het graag anders zien maar het is ook niet zo raar met stroming nul komma nul, geen afvoer en watertemperaturen waar ze in Spanje jaloers op zijn! Nee da’s niet waar…da’s een grapje. Vooralsnog blijft het dus stil, zelfs de baars laat zich niet zien. Zoals het een goede visser betaamt zoeken we altijd een excuus en wanneer we daar niet uit komen kunnen we altijd nog zeggen dat we er even lekker uit zijn geweest. We besluiten maar weer te verkassen en naar de laatste plek van deze avond te gaan, in de hoop dat daar wellicht nog wat gaat gebeuren.
  
  We vissen op de laatste stek op een ondiepe zandplaat, zo’n stekkie waar je eigenlijk alles wel kan verwachten. Snoekbaarsje, baarsje en misschien nog wel een roofbleitje, maar oh wat blijft het toch stilletjes. Wanneer de schemer aanstaande is zien we hier en daar wel wat gebeuren en hoe donkerder het word, hoe meer activiteit er ontstaat. Tien minuutjes verder lijkt het wel of het water kolkt van de vis, overal word gejaagd en zien we de vissen door het wateroppervlak klappen. Bi-Zar! Wat kan het toch allemaal snel veranderen. Vlak voor mijn voeten word mijn aasje dan tóch nog gepakt door een mooie roofblei. Ik kan mijn geluk niet op wanneer deze vis het netje in glijd! Een hele mooie dikke zeventiger, Hoppa! Avond is goedgemaakt, Wiehoe! Wanneer we na alle consternatie onze hengeltjes weer oppakken merken we dat de bedrijvigheid al weer af begint te nemen maar als Bryan zijn poppertje door het wateroppervlak trekt word nagenoeg in het donker ook zijn avond in één klap goedgemaakt. Met een onwijze klap vlak voor zijn voeten word het poppertje te grazen genomen. Kolere wat een klap was dat zeg, hahaha. We worden er in ieder geval beide laaiend enthousiast van. Wanneer ook Bryan zijn roofblei weer ziet verdwijnen in de diepte besluiten we er maar gelijk een eind aan te breien. We hebben waar we voor kwamen al beseffen we ons wél dat als we iets eerder of later waren het misschien een verhaal met een andere afloop had geweest. Op naar de volgende maar weer..