Roofvissen-Online: Het Laatste Verslag

• 
  MALSE BIEFSTUKJES…

  Maandag is meestal de dag dat ik er eventjes een middagje op uit trek. Soms een hele dag maar meestal een middagje. Zo ook deze keer. Aangezien ik de laatste weken behoorlijk bezig ben geweest op de baars besluit ik, mede vanwege het feit dat ik maar een middagje de tijd heb, een sessie op snoek te gaan vissen. Ik duik een keer de andere kant op, gewoon even nieuw water en frisse snoeken, althans daar hoop ik op. Vooralsnog besluit ik voorlopig wat hotspotjes af te lopen maar veel levert dat niet op. Het is eigenlijk gewoon opvallend stil. Ik probeer mij stukken een beetje op te delen en zodoende ook verschillende aasjes te proberen om erachter te komen wat ze deze dag lekker vinden. Mijn nieuwe aasjes zijn dermate goed en komen zo mooi binnen dat ik er bijna zelf in zou happen, alsof het malse biefstukjes zijn. Maar het draait niet om mij, het draait om wat die snoek wil en daar kom ik potjandoossie nog steeds niet achter. Daar waar mijn hoofd weer overuren aan het draaien is blijf ik maar gewoon proberen. Stek één, stek twéé, aasje dit, aasje dat, het is om gek van te worden. Daarbij speelt natuurlijk ook gewoon dat het het afgelopen weekend prachtig weer is geweest wat er voor zorgt dat menig ander collega visser hier misschien ook wel hun best hebben gedaan en dat ik dus weer ouderwets moet sprokkelen en hopen dat er wellicht ergens een visje ligt wat gisteren nét gegeten had toen die vissers langs kwamen. Nadat ik ruim over de helft ben besluit ik een compleet ander stuk water te pakken. Half uurtje rijden en hopelijk is dat niet voor niets.
  
  Ik heb zelfs mijn waadpak meegenomen om stek drie, een mini spotje maar zeer interessant spotje goed te bevissen. Zo half in het water met dikke rietkragen achter mij, het het heeft zéker wat maar ook hier krijg ik niet waar ik naar op zoek ben. Ja ja, ik weet het, snoeken is zoeken. Ik laat mijn waadpak maar aan en besluit mijn dag te eindigen op stek vier. De laatste tijd heb ik ook hier geblankt maar tóch heb ik het gevoel dat het hier kan. Mooie kanalen, een paar bruggetjes en wat tunneltjes wisselen elkaar hier af. Hier moét het toch mogelijk zijn een snoekje te strikken? Er staat zowaar een soort stroming waardoor de hotspots misschien nóg wat interessanter zijn maar wat ik ook doe, het wil allemaal gewoon niet lukken. Pas na een hele verre worp het tunneltje in krijg ik op het allerlaatste moment eindelijk mijn moment. Mijn Vividus weet een mooie dikke snoek te strikken. Eindelijk! Tjonge wat was het werken vandaag. De snoek gaat terug en ik ga naar huis. Een vis in de dying seconds noemen ze dat! Op naar de volgende maar weer…