STANDJE PIONIEREN…

Project grote snoekbaars is nog steeds in volle gang. Het is niet gemakkelijk maar ik kan mij wel vindend in deze visserij én ik hou ook wel van een uitdaging. Veel doen en af en zéker in het begin een beetje afkijken zorgt hopelijk voor een snel resultaat. Nou laat dat snelle er maar af want het vissen op deze rakkers is gewoon best taai te noemen. De laatste sessie met Rick leverde twee mooie snoekbaarzen op maar wel ongelijk verdeeld en ik ving niets als je begrijpt wat ik bedoel. En diverse keren daarvoor bleven ook zonder vis. Nu heb ik voor het eerst het idee dat het ook gewoon kán! Vol goede moed ga ik op pad en ik hoop dat deze keer mij een mooie vis toebedeeld zal zijn. De omstandigheden zijn misschien wel iets té mooi, maar ik neem er even genoegen mee zodat ik ook gewoon even kan proberen te voelen wat er gebeurd in plaats van gokken want met slechts grammen gewicht is het gevoel natuurlijk ver te zoeken. Zelfs nu, met bijna windstil weer verraadt alleen de kleine trilling van de weerstand van de lijn dat ik nog niet op de bodem ben beland. En toch geeft dat wel weer een kick. Je moet er echt wel wat voor over hebben. Worp na worp word gedaan zonder resultaat, behalve dan dat ik een paar keer opnieuw moet knopen in verband met verlies van kunstaas. Grrrr! Na drie kwartier op nagenoeg dezelfde stek te hebben gestaan twijfel ik of ik wel moet blijven staan. Voor even weet ik mij nog te herpakken…

Nog even een ander aasje eraan, wie weet dat dat het verschil maakt. De vierde of vijfde worp is het eindelijk bingo. Die droge kenmerkende tik direct gevolgd door een fikse kromming van mijn toch wel wat zware hengel. Yes! De aanhouder wint dus toch! Niet veel later schuift de kop van een flinke snoekbaars langzaam aan het netje in. Wat een lekker gevoel zeg, daar heb ik best hard voor moeten werken. Na wat pica’s gaat deze kerngezonde snoekbaars weer terug. Ik besluit ook direct te verkassen, op zoek naar andere stekken. Ik wil gewoon niet afhankelijk zijn van één of twee goede stekken, er moeten er gewoon meer zijn. Deze avond is al goed en dus gaan we weer over op standje pionieren. De volgende stek heeft wel potentie maar na wederom verlies van kunstaas én toch wel wat vermoeidheid besluit ik dat het voor deze avond wel welletjes is geweest. De volgende keer gaan we verder waar we gebleven waren, op zoek naar nieuwe spots in de hoop dat we nóg een top stek gaan vinden. Op naar de volgende maar weer…