RAUZEN MET RIKKERT

Na het heerlijke dagje finten met de boys word het weer tijd voor het échte werk. Spannend, want om nou te zeggen dat het afgelopen tijd overloopt van goede vangsten… goed, we gaan gewoon door want uiteindelijk zal het tijd wel gaan keren. Over tij gesproken, het ziet er eigenlijk best goed uit om een keertje te gaan zeebaarzen. Wanneer ik tijdens werk een en ander bespreek zit Rick zijn kans om te vragen of hij niet mee zou kunnen? Waarom ook niet? We doen het gewoon en zien wel wat er gaat gebeuren. De wind komt wel uit een verkeerde hoek maar is dermate licht dat het naar alle waarschijnlijkheid geen tot weinig impact zal maken. Wanneer we aankomen zien we dat het water mooi naar binnen stroomt en dat hadden we ook nodig op deze specifieke stek om aan de vis te geraken. Het is al weer even geleden en ik ben nog wat roestig maar het ziet er allemaal goed uit. Al gauw gaan de shads te water en tasten we de bodem af op zoek naar vriend zeebaars. Die Rick potverdikke, die kan goed werpen! Het is of dat ik met een volwassene sta te vissen maar hij is pas zestien. Het laat wel zien wat voor potentie deze jongen heeft. Een paar worpen later is het raak, een heerlijke harde aanbeet die de hengel bijna uit mijn handen getrokken laat worden verraadt een vechtersbaars. (hij maakt hem gewoon). Het is geen monster maar hij is van harte welkom zullen we maar zeggen.

Waarna Rick nog een vals gehaakte minibaars verspeelt gaan we verkassen naar de laatste stek van de avond, in de hoop dat we daar effe flink kunnen rauzen. Het begin is niet verkeerd want ook hier mag ik een zeebaarsje de bovenwater wereld laten zien. Wederom geen monstervis en ook geen minivisje maar gewoon een middenmotertje. Geeft niets, ik ben er blij mee, zeker gezien de omstandigheden want het water staat nagenoeg stil. Het is vanaf nu wachten en hopen dat het snel uit zal gaan stromen want ik hoop dat Rick er ook nog eentje kan vangen. Niet veel later is het dan ook voor hem raak waarbij de big smile op zijn gezicht wel verraadt dat hij er behoorlijk blij mee is. En terecht hoor, beter één vis dan géén vis. Hoewel we nog even door vissen weet ik eigenlijk wel dat we het beoogde uitgaande water deze avond niet meer mee gaan maken. Rond een uurtje of half twaalf besluiten we er maar een eind aan te breien. Het is mooi geweest. Met drie vissen op de kant ben ik gezien de omstandigheden niet ontevreden. Op naar de volgende keer maar weer.