OVER HET HOGE…

Ik moet wennen aan de visserij in Nederland. Zoals verwacht is het zoeken naar de vis en ik ben er heel eerlijk in, ik kan mijn draai nog niet helemaal vinden. De vibe is even wat minder, en dat is niet zo heel gek want niets lijkt te gaan zoals je het verwacht. Zit ik nou in een dip? Geen idee, maar ik vind nog wel behoorlijk wat verklaringen waarom het zo taai is. Het ontzettend warme weer is er één van en wetende dat het vissen op het zoete water eigenlijk gewoon not done is ga ik het maar op het zoute zoeken. Wanneer het op maandag gewoon té warm is om thuis te blijven zitten ga ik samen met Ivo en Roy een paar uurtjes in de zwembroek achter de finten aan. Een ding is zeker, die zitten er toch genoeg zou je zeggen. Wanneer we beginnen is het over het hoge wat ervoor zorgt dat de stroming stilletjes aan op gang begint te komen. Het begin is dan ook zeker niet optimaal, en dat blijkt ook want in eerste instantie is het gewoon een beetje taai. Zodra we een uurtje of anderhalf verder zijn zit de stroom er goed in en zién we met regelmaat dat de vissen in de oppervlakte op zoek zijn naar voer. Wanneer Roy, die wat later aansluit ook aangekomen is besluiten we op een van de dammetjes te gaan staan om zodoende wat verder uit de kant te komen. Het geeft nagenoeg direct resultaat. De eerste finten beginnen binnen te druppelen.

Ook al is het nog geen vetpot, het zal niet lang duren voordat we echt in de vis gaan geraken. Heerlijk, we staan tot onze knietjes in het water, de zon brandt en de vis bijt. Zoals bij fint wel vaker het geval is hebben we momenten dat we met z’n drieën met kromme hengels staan en soms kan je werpen wat je wil en hebben ze totaal geen interesse in jouw pilker maar wel in die van je buurman. Het overkomt ons alle drie waarbij we ook alle drie het gevoel hebben dat we naar de ijsboer gaan en jij als enige geen ijsje krijgt. Hilarisch, we grappen erover en weten dat het uiteindelijk allemaal wel weer goed komt. Rond het middaguur besluiten we even een break te nemen, even wat kanen en wat drinken en daarna gaan we nog even vrolijk verder. We hebben nog anderhalf uur. Inmiddels is onze stek overgenomen door een collega visser en moeten we achter in de rij aansluiten. Wanneer we na een halfuurtje weer op de beoogde stek kunnen vissen gaat het gewoon weer als vanouds. Nog een uurtje hebben we volop actie waarna het tijd is om ermee op te houden. Dat vissen op fint, da’s best een grappig tijdverdrijf. Op naar de volgende keer maar weer.