FLINK STAMPEN…

Het is maandagmorgen vroeg wanneer het wekkertje rond een uurtje of vijf af gaat. Kolere, dat is toch echt best vroeg. In eerste instantie was het de bedoeling dat ik met twee lotgenoten zou gaan vissen maar ik laat mij niet kennen door een dubbele afzegging en ga gewoon zelf op pad om te kijken of ik nog een dikke baars kan vangen zo met het naderende einde van het seizoen. Wanneer ik de deur uitstap heb ik al lichte twijfels of ik hier wel goed aan heb gedaan want er staat op zijn zachtst gezegd een stevige west tot noordwesten wind. Ah, als je niks probeert… Wanneer mijn belly opgeblazen én opgebouwd is stap ik in en ga ik lekker mijn ding doen. Ik kom er wel achter dat de motor flink moet stampen om een beetje te blijven hangen en dus besluit ik na een half uurtje tobben toch maar even uit de wind te gaan liggen waarna de controle over de boot weer terug komt. Klein aandachtspuntje, ik vang geen vis. Pas aan het einde van deze lange kant zie ik wat activiteit en vang ik bij Gods gratie een snoekbaarsje. Ik ben er blij mee want gezien de omstandigheden zou het zomaar eens het laatste wapenfeit van de dag kunnen zijn. Het probleem is ook dat ik niet voorbereid ben op winderige omstandigheden, ik heb wat nedrigjes bij en wat materiaal voor een kickback rig. Ik probeer beide maar kom er toch achter dat een nedrig voor nu de beste oplossing is. Shads had waarschijnlijk nog beter geweest maar die heb ik gewoon niet bij.

Ik probeer er maar gewoon het beste van te maken, switch af en toe ook nog even naar de kickback en hoop op een visje. Ik kom ook nog wat bootvissers tegen die overduidelijk ook moeite hebben met de omstandigheden. Uiteraard hou ik ze een beetje in de gaten en kom er wel snel achter dat ook zij geen resultaat boeken. Het is ook wel logisch eigenlijk. Wanneer ik het hoekje om duik en met de kickback slepend over de bodem ga krijg ik zowaar nog een aanbeetje of iets wat er op lijkt, maar aanslaan is eigenlijk geen optie. Het zet helaas niet door. Ik heb nog eventjes de tijd, besluit om het restant wat ik aan tijd heb de belly op de kant te gooien en nog even vanaf de kant te vissen. Die wind word alleen maar harder joh. Jemig! Wanneer ik er na een kwartiertje proberen ook achter kom dat dit geen zoden aan de dijk gaat zetten begin ik mij oprecht af te vragen of het allemaal nog wel de moeite waard is. En dát alleen al is genoeg om te beslissen dat ik er maar mee ga stoppen. Jammer, dat wel maar van de tijd dat ik op het water was heb ik wel weer genoten. Tja, zoals ik wel vaker zeg, je kan niet altijd zes gooien, toch? Op naar de volgende keer…