LAPPIE VIS…

Nog heel eventjes en dan zit het roofvis seizoen er weer op. Goed, we zijn nog bezig en het gaat lekker, dus trek ik door onvoorziene omstandigheden er nog eens een avondje op uit met Kay en Ethan, op zoek naar snoekbaars. Ons stekkie van de laatste keer laat mij en eigenlijk ons niet los en dus gaan we nogmaals dezelfde ronde maken. De omstandigheden zijn écht niet optimaal, net als de laatste keer want in plaats van zeer winderige omstandigheden hebben we nu een nagenoeg windstil weertje maar dan wel uit het oosten. En je weet het, meestal is het vissen met een oostenwind verre van geweldig. We verwachten dus ook weinig tot niets en gaan er gewoon vol goede moed tegenaan. Met een mannetje meer vissen we ook meer water af en we hopen dan ook op een verrassing deze avond. Het maakt niet uit wie ‘m deze keer vangt, het gaat erom dát iemand er eentje vangt. Worp na worp word gemaakt maar het resultaat blijft uit. Ongelooflijk, eigenlijk weten we wel zéker dat deze stek mooie snoekbaarzen huist maar het vangen van die rakkers blijkt overduidelijk lastiger dan dat we gehoopt hadden. Na een anderhalf uur zonder aanbeet en dus ook zonder vis besluiten we om hier maar een eind aan te breien en gaat voor het afzakkertje naar onze vaste stek. Een minuut of twintig later staan we klaar voor wat er gebeuren gaat…

De swimbaits gaan te water en we zijn benieuwd óf er überhaupt een spekkoper gaat zijn deze avond en als dat dan zo is, wie? Een worpje of wat later krijg ik tijdens het binnendraaien zo’n heerlijke droge tik op het materiaal en staat mijn hengel zo krom als een hoepel. Yes..hangen, maar een paar seconden later is de actie voorbij en is de vis gelost. Ai dat is wel balen, zeker omdat deze avond al niet gemakkelijk is. Een paar minuten heeft Kay een volger, duidelijk te zien aan het V-spoor wat deze vis na laat. Een paar tellen later heeft Ethan waarschijnlijk de vis van Kay te pakken. Recht voor zijn voeten en vlak bij de kant, en ongelooflijk maar waar weet ook deze vis zit los te wrikken. Daarna word het stil. Ik loop nog een stukje door alvorens ik terug ga en mijn swimbait vervang voor een softbait. De pulsetail doet zijn minimale werk prima want binnen zeer korte tijd krijg ik een ontzettende beuk op de hengeltop. Gelukkig blijft deze vis wél hangen en zie ik een paar tellen later een behoorlijk lappie vis in het netje liggen. Yes! Tóch nog een mooie vis op de kant. De foto’s worden vloeiend en vlekkeloos geschoten waarna deze vis weer terug het water in mag. Hoppa! Nog even proberen we nog zo’n exemplaar te vangen maar dat is tevergeefs. Het word net als laatste keer weer stil en dat is ook gelijk voor ons het teken om er een eind aan te breien. Het was weer een heerlijk én gezellig avondje. Op naar de volgende maar weer…