ROOFVISSEN-ONLINE
ROOFVISSEN

Overduidelijk heb ik de volgende dag de nylon leader vervangen voor een stalen leader in de hoop dat de vissen met deze uitrusting wél blijven hangen, en nog belangrijker, of ze er nog wel in trappen. Snel word duidelijk dat dat geen probleem is, want keer op keer gaat het dobbertje onder....en keer op keer sla ik mis, en nog eens, en nog eens. Het systeem werkt nog niet helemaal naar behoren en dus moet ik weer terug naar de tekentafel om een en ander bij te schaven. Gars lusten mijn aas graag, ik krijg beten genoeg! Ik moét gewoon iets verzinnen dat ze wel blijven hangen. Het lastige daarbij is dat ik slechts beknopte mogelijkheden heb. Uiteindelijk kom ik met een systeempje waarbij ik nog een extra dreg onder de aasvis laat bungelen, in de hoop dat dan tenminste één van de twee dreggen blijft hangen in de bek van de gar. En dat werkt!! Van de vijf aanbeten die ik de volgende dag krijg land ik vier vissen. Drie gars en een mooie maat panfish, ook weer een vis die ik nog nooit gevangen had.

Het water ligt er mooi bij en als ik begin zie ik veel speldaas uit de kant wegspringen. Altijd een goed teken, en dus werp ik de kantjes uit, maar ondanks verschillende aanvalletjes op mijn spinnerbait komt er nog geen bass uit het water. Ik krijg het idee dat hier vooral veel baby bass zit en mijn vermoeden wordt bevestigd als ik overstap op oppervlakte aas. Door deze zichtvisserij zie ik dat keer op keer mijn aasje gegrepen word, maar dat het te groot is om daadwerkelijk een vis op de kant te krijgen. Ik wissel weer terug naar mijn spinnerbait en vervolg mijn weg. Langzaam maar zeker begeef ik mij in het gar territorium waarbij mijn spinnerbait keer op keer word aangevallen, maar door de spitse bek van deze vis blijft er niet één hangen. Een trailerhaak brengt uitkomst, want zodra ik die heb bevestigd aan mijn spinnerbait is het de eerst volgende aanbeet hangen!! De vis springt een aantal malen uit het water en word vervolgens redelijk gemakkelijk naar de kant gedirigeerd. Wat een gemeen uitziende vis is dat zeg. Ik ben helemaal in mijn nopjes, hoe kan het ook anders. Het is een vis van formaat, ziet er redelijk angstaanjagend uit en ik heb hem in mijn handen!! Oh yeah!

Dit was het zetje wat ik nodig had. Onzekerheid maakt weer plaats voor fanatisme, zeker als ik na het terugzetten van de vis bij de eerst volgende worp ook nog een kleine bass weet te vangen. Daarna word het weer stil. Op diezelfde dag leer ik Armando kennen, een Mexicaan die werkt bij de gemeente en die in het park waar ik vis de opdracht heeft om alles pico bello in orde te houden, waar hij goed in slaagt overigens. Hij weet mij te vertellen dat vissen met de spinnerbait niet de beste optie is voor deze tijd van het jaar en laat mij weten dat het vissen met de texas rig een stuk beter werkt. Oké, een texas rig maken is geen punt voor mij, maar het vissen is een tweede en dus vraag ik hem of hij kan laten zien hoe je met deze rig moet vissen. Als hij direct bij de eerste worp een mooie bass weet te vangen heeft hij mij overtuigd. Niet veel later sta ik in de winkel, om de spullen die Armando mij aangeraden heeft aan te schaffen. De volgende morgen sta ik wederom aan de waterkant. Ook Armando is aanwezig, maar deze keer heeft hij het geluk niet aan zijn zijde. Ik wel, want binnen luttele minuten heb ik al twee largemouths op de kant en helaas voor Armando geef ik heb in het restant wat ik samen met hem vis het nakijken. Uiteindelijk stopt de teller op zeven largemouths, Armando vangt niets!!

USA2012III

Maandagmorgen sta ik weer bij de tackleshop. Er is inmiddels een nieuwe vracht aasvissen binnen gekomen en dus ga ik de aankomende dagen de gar belagen. En aangezien ik weet waar de grote groep zich ophoudt, kan een aanbeet gewoonweg niet uitblijven. Alleen het “vangen” van deze gars is echter het probleem. De verkregen info bij de tackleshop kon, zoals later zou blijken direct overboord gegooid worden, want de nylonlijn, die echt niét doorgebeten zou worden word tot twee keer toe echt wél doorgebeten. Toch weet ik de eerste dag wel een schitterende vis te vangen, want de grootste vis van de vakantie (120cm+) heeft zichzelf zo in de nylon lijn gedraaid dat ontsnappen nagenoeg onmogelijk word. Probleem 2 treed daarna wel in werking, want nadat ik de vis op de kant heb moet ik nog ongeveer twee meter steile kant opklimmen, iets wat met dit formaat vis al zeer lastig is. Helaas moet ik mijn meerdere erkennen in deze vis als hij uit mijn handen terug het water in valt, waarna de haak uiteindelijk toch loslaat uit de keiharde bek van deze vis. Shit, ik heb geen foto, wel ben ik  extra gesterkt om de zoektocht naar dit formaat vis nóg intensiever te maken. Voor deze dag is het genoeg.

De volgende dag sta ik om 08:00 uur weer bij de tackleshop voor het halen van mijn aasvissen. Helaas krijg ik een teleurstellende mededeling, alle grote aasvissen zijn op en ik moet het gaan proberen met de kleinere soort. Tegen beter weten in ga ik naar de waterkant met aasvisjes die maximaal vijf(!) centimeter zijn. Een klein uur later zonder enig teken van leven bouw ik mijn hengel weer om voor het werpen met kunstaas, maar zonder enig resultaat. Balend ga ik weer richting mijn onderkomen. Tjonge, slechts twee vissen in vier dagen. Ik besef dat, als ik deze visvakantie tot een succes wil brengen ik niet langer kan blijven op twin buttes reservoir. Diezelfde avond ga ik genoodzaakt op speurtocht naar ander water. Met wat vergaarde info kom ik erachter dat er nog één gedeelte van de Concho river goed bevisbaar is, omdat dit gedeelte deel uitmaakt van het drinkwaterplan van San Angelo. Met het aangezicht van dit kanaal, wat omgeven is door talloze bomen, struiken, rotsen en obstakels word mijn stemming ineens een stuk beter, zeker als ik een gedeelte langsloop waar de longnose gars in overvloed aanwezig zijn. Yes, hier ga ik morgen mijn spreekwoordelijke kampement opslaan en ik kan eigenlijk niet wachten tot de volgende dag. De volgende morgen sta ik 's morgens om zes uur op, om maar zoveel mogelijk worpen te maken om mijn nieuwe water!

ROOFVISSEN-ONLINE