ROOFVISSEN-ONLINE
ROOFVISSEN

Hierna vis ik nog een heel stuk af, maar helaas zonder resultaat. Langzaam maar zeker drift ik naar de brug, maar het vissen hier word erg bemoeilijkt door de harde wind die mij snel richting de kant blaast. Ik kom hier gewoonweg niet aan vissen toe en dus moet ik met pijn in het hart beslissen om de speurtocht naar grotere forellen te staken. Ik ga nog even naar de kleine stroom om wat foto’s te maken van die mooie kelp kabeljauwtjes. Die vissen zijn zo mooi gekleurd! (heeft te maken met het aanbod van het aas tussen het kelp waardoor ze zo kleuren) En ik had gewoonweg nog geen leuke foto’s van die beestjes. Op deze manier sla ik dus mooi twee vliegen in een klap. Ondertussen geniet ik nog wat van de omgeving en vang met grote regelmaat van die mooie oranje gekleurde knakkers.

Na een tijdje rond gedobberd te hebben besluit ik dat het mooi is geweest en ga ik weer mooi op tijd richting het kamp. Steef en Niels zijn ook gearriveerd en hebben deze middag heel tof vis gevangen en hebben een super stekkie voor zeewolf gevonden en dan ook nog eens op een steenworp afstand van onze tijdelijke huisvesting. Zij hebben besloten om na het eten nog even terug het water op te gaan om te kijken of ze nog meer van die zeewolven kunnen vangen. Niels heeft er inmiddels een van 102 cm gevangen. En dat is voor zeewolf eigenlijk wel een hele beste maat. Ik besluit om nog even mee te gaan, want ook deze vis staat op mijn verlanglijstje. Niet veel later laat ik mijn speciale zeewolf montage zakken naar honderd (pfff) meter diepte. Het enige wat je met deze visserij moet doen is irriteren en dan volgt de beet vanzelf. Niels geeft nog even het voorbeeld maar de vis lost en niet veel later mag ik zelf een vis van honderd meter naar boven takelen. En dan kom je erachter dat dat best wel een aardig eindje is. Ach, het is voor een goed doel zullen we maar zeggen, en gelukkig zie ik als de vis zich langzaam maar zeker laat zien, dat het inderdaad om een zeewolf gaat. Hoe gemakkelijk kan het gaan! Het is geen mega grote vis, maar dat maakt niet uit. Het is een nieuwe soort en graag geziene lelijkerd. Check! Ook deze vis kunnen we weer af vinken. Dag 4 word succesvol afgerond...

Dag 5. Eindelijk is het zover. We kunnen het open water op. De omstandigheden zijn niet optimaal, maar we kunnen eruit! YES! We hebben nog twee dagen te vissen en die ga ik doorbrengen samen met Joris en Rob, mijn mede begeleiders of nog eerlijker gezegd...mijn noodzakelijke houvasten voor deze trip. Target vis voor vandaag is heilbot en we gaan met een aantal boten richting de eerste eilanden, ongeveer een uur varen vanaf de Saltstraumen. Na het vangen van de benodigde koolvis, die fungeert als aasvis voor die grote platvissen kunnen we beginnen aan deze mooie en hopelijk memorabele visdag. Al gauw word wel duidelijk dat de visserij op “open zee” wat anders is als het vissen binnenin. Beide zijn top, maar het formaat vis buiten is gevoelsmatig toch wel wat groter dan binnen. De koolvissen worden vlak boven de bodem aangeboden en nu is het wachten tot er wat gebeurd. De koolvis word regelmatig “gepakt” maar tot nu toe alleen door lom, leng en kabeljauw. Die vissen zijn overigens ook geen straf hoor, want het formaat vis wat je vangt op zo’n koolvis is zodanig dat je ook daar flinke spierballen van krijgt. Zo vangen we allemaal van die mooie dikke kabeljauwen. Inmiddels zijn er op de andere boten ook al heilbotten gevangen en verspeeld, wat ervoor zorgt dat de spanning behoorlijk groot is bij mij. Ik wil ook graag het gevecht aangaan met zo’n heilbot!! Voorlopig is het afwachten en vang ik gewoon een kabeljauw van tegen de meter. Ook geen straf natuurlijk. ;-)

ROOFVISSEN-ONLINE
Noorwegen III

Nadat we een tijdje op deze stek hebben gelegen, en verbazingwekkend genoeg zonder resultaat, word het tijd om te verkassen naar de volgende heilbot stek. Het ligt niet heel veel verder. In eerste instantie pakken we nog een paar koolvissen die gaan fungeren als verse aasvis en dan gaan we weer door. Vol verwachting laat ik de aasvis weer zakken en ik hoop natuurlijk dat ik hier misschien wel met zo’n reuze platvis mag gaan stoeien. Als ik niets vermoedend lekker relaxed op de punt van de boot zit en een paar meter boven de bodem plotsklaps weerstand voel, weet ik dat dit misschien wel eens een aanbeet zou kunnen zijn. Ik zeg niets, maar in een fractie van een seconde sta ik en ram ik de top van de hengel naar de horizon. Hangen!! YESSS! In eerste instantie gebeurt er eigenlijk weinig een probeer ik voor mijn gevoel een koelkast deur naar boven te pompen, wat overigens best aardig gaat. Inmiddels haalt Joris zijn hengel naar boven om zijn hengel te vervangen voor een camera en gek genoeg aanschouw ik eigenlijk alles wat hij aan het doen is. Als zijn shad boven komt zien we allebei een grote schim achter zijn shad aankomen. WOW!, nóg een heilbot. Een serieus balende Joris laat zijn aas nog zakken, maar tevergeefs. Gauw vergeten en over naar de heilbot die nog aan mijn hengel hangt en inmiddels in de gaten heeft dat hij gehaakt is. In één streep gaat die knakker terug naar de bodem alwaar ik wederom kan beginnen met het naar boven takelen. Een tijdje later zien we voor het eerst deze prachtige vis. Het is er eentje die boven de meter gaat! Vet dit! Joris probeert de vis te gaffen, maar voordat die gaf in de bek zit gaat de vis voor een laatste poging om de haak te lossen. Die slip staat toch best wel vast, maar deze heilbot doet het aandoen alsof ik een lijntje door mijn ogen aan het trekken ben. Niet normaal dit. Ik begin het ook wel te voelen dus zodra de vis weer in de oppervlakte ligt mag het voor mij ook echt gedaan zijn. De heilbot word keurig gegaft, de vis raast nog heel even uit aan de buitenkant van de boot, maar hij gaat nergens meer heen. YESSS! Even bijkomen is wel nodig en daarna gaan we voor een hele vette foto sessie, en natuurlijk even meten. Deze heilbot meet 1.12 meter. Wat een bak, en dan te bedenken dat dit eigenlijk maar een kleintje is.... Hoe dan ook een supertoffe ervaring. Dit smaakt naar meer...

Dag 4. In eerste instantie zou ik deze dag ingedeeld zijn mij Peter, Han en Berny, maar intuïtief heb ik het gevoel dat ik op deze boot overbodig ben. Logisch ook, want met wederom een stevige wind en de bedoeling om op heilbot te gaan vissen is vier man aan boord gewoonweg een beetje te veel. Daarbuiten, ik voel mij niet echt goed en heb behoefte aan een klein beetje rust. Geluk bij een ongeluk heeft Joris voor de laatste twee dagen een bootje gehuurd voor Rob, mij en Joris zelf en hoef ik dus niet thuis te blijven maar kan ik als ik wil gewoon op pad. In eerste instantie twijfel ik of ik de boot moet pakken, maar na een rust momentje ik trek de stoute schoenen aan en ga slechts voor een paar uurtjes op zoek naar de zeeforel. Ondanks de wind kan ik mij in het fjord redelijk laten driften en vis ik een heel stuk af, zonder dat ik daar heel veel moeite voor hoef te doen. Soms moet ik even de motor in z’n achteruit zetten om niet in de kant te komen. Ongelooflijk maar waar zie ik binnen de eerste twintig worpen een over-enthousiast  zeeforelletje mijn lepel pakken. Het beestje is misschien tweeën half keer zo groot als mijn lepel, maar hij bezorgt mij toch zeker wel een glimlach op mijn gezicht. Ik vis verder en hoop op nog een groter exemplaar en zorg ervoor dat de camera klaar staat op statief want dat was bij de eerste keer niet succesvol. Een half uurtje later is het zover. Ik fix alles wat ik moet fixen. De boot is naar een safe locatie verplaatst, de camera staat klaar, de vis is zo goed als uitgedrild en hoeft alleen nog maar naar boven gepompt te worden. Ik ben compleet in mijn nopjes totdat de vis boven komt en ik zie dat deze forel zich heeft verkleed als kabeljauw . Shit! Stiekem moet ik natuurlijk wel lachen. Toch zet ik m maar even op de foto. De vis met een verhaal zullen we maar zeggen.