DOBBEREN OP HET WATER…

(15-10-2019) Daags na mijn zeebaars avontuur heb ik de mogelijkheid om nog een daagje op pad te gaan. Het duurde eventjes voordat Roy en ik wisten wát we precies gingen doen, maar uiteindelijk besluiten we om vanwege de weersomstandigheden (echt takkeweer!) maar een beetje in de buurt van thuis te blijven. We gaan een dagje pielen op baars vanuit de bellyboat. Gewoon één hengeltje mee, wat shadjes en plugjes en we zien wel wat er gaat gebeuren. Gelukkig kunnen we onze bootjes nog redelijk opbouwen, zonder al te veel regen om vervolgens de bootjes in het water te knallen. Heerlijk dat gevoel, lekker dobberen op het water. Het duurt niet heel lang voordat we de eerste baarzen van de dag vangen en ik vang zowaar een snoekbaarsje tijdens de eerste worpen van de dag. Tot nog toe gaat het geheel volgens verwachting eerlijk gezegd, en dat snoekbaarsje is gewoonweg mooi meegenomen. De verwachting is dat we de nodige baarzen zullen vangen en misschien vangen we nog wel wat moois tussendoor, je weet maar nooit?

De vangsten gaan vrolijk verder en na een uurtje of twee besluiten we om eventjes aan de kant te gaan. Even de beentjes strekken en een optel sommetje te maken. We zitten inmiddels wel tegen de veertig vissen. Super gewoon! En dan te weten dat we nog wel een tijdje te gaan hebben en nog behoorlijk wat verse visgrond te bevissen hebben. Waar zou dit gaan eindigen? Langzaam maar gestaag gaan we door. Inmiddels heb ik al vier(!) snoekbaarsjes te pakken en ook Roy gaat los, zij het op de baars. Zou het aan het takkeweer liggen? Maakt niet uit, de teller tikt gewoon door. Niet veel later haak ik de grootste van de dag. Met 46 cm toch wel een hele mooie baars hoor. Ook Roy pak nog een baars van hetzelfde formaat en verspeelt nog een grotere, aai aai…zonde. Op hetzelfde stukje pakt hij ook gewoon nog even een roofblei. Haha, het moet niet gekker worden. Hoe later het word, hoe slechter het weer. Als we op de terugweg zijn en eigenlijk nog even een stukje willen pakken besluiten we dat het genoeg geweest is. Met een schatting rond de negentig vissen is het ook wel prima geweest. Wat een dag! Gaan we dit nog overtreffen? Op naar de volgende…

GEEN OPMARS NAAR MEER!

(08-10-2019) Al een tijdje geleden werd afgesproken dat ik Anja een keertje mee zou nemen, samen vissen op de o zo moeilijk te vangen zeebaars. Eerlijk, het leek ook dit jaar niet meer te gaan gebeuren, maar op het laatste moment en laat in het zeebaars seizoen viel alles samen en werd het plannetje gemaakt. Een dag op pad, hopende op een mooie zeebaars waarbij we alle mogelijke middelen benutten om het te laten gebeuren. We beginnen al vroeg in de morgen, aangezien het getijde en de omstandigheden zo goed zijn dat we dit buitenkansje niet kunnen laten schieten. Ook Bart, die uiteraard in overleg meegekomen is met Anja is van de partij en zo maken we de eerste worpen van de dag. Het duurt heel eventjes voordat we er in zijn, maar na een half uurtje dient de eerste vis zich aan. Een klein zeebaarsje geeft zich na een kort gevecht gewonnen en mag direct na het onthaken weer gaan zwemmen. Ik merk wel op dat zowel Anja als Bart moeite hebben met het ontwijken van de dam, want voor het nodige vast zitten zorgt. Vervelend maar niets aan te doen…

Ik vang tussen neus en lippen door ook de tweede van de ochtend, dit keer een wat grotere en die mag even op de foto. Zodra het getijde eruit is gaan we na een koffiebreak door naar de volgende stek in de hoop nog meer baars te vangen, maarrrr…de uren verstrijken en na een mooi begin lijkt het erop dat we een hele taaie dag gaan beleven waarbij de zeebaars zéker niet los is. Ik vang nog een kleintje, die wel even een kleine boost geeft, maar geen opmars naar meer heeft. Het is wel vervelend dat het niet eerlijk verdeeld is, maar zoals we vaker gebleken is zeebaarsvissen gewoonweg niet gemakkelijk, zeker niet als je het nog nooit of bija nooit gedaan hebt. We sluiten nog even af bij het avee erretje in de hoop nog een paar kleinere rakkers te vangen, wat wel lukt bij mij, maar niet lukt bij Anja en Bart (wat ze ook proberen) Je kan in ieder geval nooit zeggen dat ze hun best niet hebben gedaan. Dit soort dagen zitten er gewoon tussen. Ik had het graag anders gezien maar zowel Anja als Bart keren zonder vis huiswaarts. Een ding is wel zeker, die zeebaars gaat nog wel een keertje komen. De aanhouder wint, altijd!!

RECHTE STRAKKE BAK!

(01-10-2019) Als we weer een paar dagen verder zijn, hebben we weer nieuwe snode visplannen gemaakt. Pascal is in de buurt en Roy en ik zullen in de loop van de avond aansluiten voor een nieuwe flitsende zeebaars sessie. Erg teleurstellend is het om te horen dat Pascal de hele dag nog geen vis gevangen heeft, maar we hopen dat het tij letterlijk en figuurlijk in de de loop van de avond zal gaan keren. We proberen het in eerste instantie nog even met oppervlakte aas en wat pluggen, maar daar hebben we geen resultaat mee. We besluiten op aanraden van Roy naar een nieuw stekkie te gaan, en eerlijk gezegd geef ik het geen stuiver, aangezien het gevoelsmatig gewoon een rechte strakke bak is. Zelfs het zeebaarsje wat Roy vangt geeft mij nog geen vertrouwen. Gelukkig is ook Pascal huiverig, maar na wat verschillende huiverige aanbeetjes die uiteindelijk toch meer vis opleveren begin ik stilletjes toch wat meer vertrouwen te krijgen. Pascal vangt twee zeebaarsjes en gelukkig mag ik ook zelf hier nog een zeebaars vangen. Oke…check…been there, done that! 🙂

Hierna duiken we een ander stuk in en gaan we nog even vissen in het licht van de Thialf. Wel kicken, op zo’n manier vissen. Ik besluit na het maken van wat foto’s door te lopen naar een van mijn favoriete stekken en gelukkig vang ik (nadat ik mijn kunstaas heb afgestemd op de vis die ik in het hoofdlampje zag bewegen) een mooie zeebaars. Vrijwel direct na nummer twee van de avond vang ik ook nummer drie en verwittig ik de jongens. Zeebaars nummer vier verspeel ik helaas voordat de boys in de buurt zijn. Daarna word het weer even stil. Toch lijkt het erop dat ik gewoon het geluk heb met de keuze van mijn aas, want zowel Roy die links van mij staat en Pascal die rechts van mij staat krijgen gewoonweg geen beet. Bijzonder… Ik vang namelijk ook nummer vier van de avond en als we op het punt staan om te stoppen vang ik zelfs de vijfde zeebaars. Ongelooflijk maar waar. De avond begon voor mij niet goed, ik had moeite met de gekozen stekken en last van wantrouwen, maar was ook de gelukkige deze avond om de meeste vis te vangen. Het was niet eerlijk verdeeld, maar gelukkig gaan we allemaal huiswaarts met vis. Op naar de volgende….

SNUFFERTJE…

(24-09-2019) We hebben weer even de smaak te pakken. Die snoekbaarzen, roofblei-en en baarzen van de laatste keer vragen erom nogmaals de rivier op te gaan. En zo geschiedde. Roy en ik hebben een plannetje gemaakt om dit stuk van de rivier nog wat beter uit te pluizen. Dat onderzoeken ligt ons wel maar allereerst gaan we terug naar de eerste stek die we bezochten de week hiervoor. In eerste instantie lijkt het erop dat het ietwat rustiger is geworden. De roofbleien geven niet thuis en de snoekbaarzen liggen deze keer op een andere plek als dat we dachten. Toch weten we wel wat snoekbaarzen te vangen, nouja…vooral Roy dan. Die hakt even flink door en vangt een aantal mooie snoekbaarzen. Opvallend is dat die beesten vooral op de wat grotere shads bijten, want als we allebei met exact dezelfde kleur staan en Roy op de grote volop beet heeft en ik op de kleine niet eens een snuffertje, besluit ik dat het tijd is om ook naar wat groters te gaan. Niet veel later is het ook bij mij weer hangen. Bizar, maar gelukkig komen we er op tijd achter!

We hebben het plannetje om verschillende dammetjes af te wandelen, wat we dus ook doen en ondanks het feit dat we op de eerste goed vangen gaan we toch op naar de volgende. Een goede keuze zo blijkt later, want op stek twee gaat het helemaal los, met dubbele hookups. Supervet!!! Inmiddels is ook Jorn aangeschoven en hebben we zelfs een triple hookup. Als het uiteindelijk wat stiller begint te worden gaan we weer door naar stek drie, vier en vijf en zoals je eigenlijk wel kan verwachten is het daar wel oke, maar niet zoals de stekjes hiervoor. Met hier en daar een klein snoekbaarsje is het sprokkelen geblazen. Het is oke, we hebben al een top avondje waarbij we weer een stuk wijzer zijn geworden. Op het eindpunt, de laatste stek van de avond zijn de verwachtingen wel weer wat hoger. Oh wat ligt hier een hoop vis, maar tot mega vangtsten komt het helaas deze keer niet. Ach, wat hebben we te klagen jongens. Met drie man sterk hebben we deze avond gewoon heerlijk gevangen. Geteld hebben we niet, maar de schatting gaat richting de dertig vissen. Dat is toch super?! Een heerlijk avondje is weer voorbij. Op naar de volgende maar weer…

NETJES VERDEELD!

(16-09-2019) De vakantie is weer voorbij en na al die tussen periodes zonder vissen zit er weer voldoende in het vat. We hoeven niet na te denken wat we gaan doen. Er zijn plannen genoeg en we hoeven alleen maar te kiezen welke kant we op gaan. Als deze visdag de wind totaal verkeerd staat voor het vissen op de zeebaars, besluiten we om weer eens een avondje op de rivier te gaan vissen. Deze keer legaal (eerlijk is eerlijk, we hebben hier wel gevist maar zonder de benodigde papieren) want we halen eerst een vergunning en vervolgens gaan we op onderzoek uit. Eerste stekkie waar we gaan kijken is helaas niet diep genoeg om echt lekker te vissen, maar als we naar de overkant kijken zien we een mooi dammetje liggen waar we toch heel graag een shadje willen laten zakken. Na wat onderzoek staan we een kwartiertje later op de beoogde stek. De eerste worp is direct hangen!! Een mooie, niet al te grote baars heeft mijn shadje gegrepen en mag even komen poseren. Nice, hierna gaat ie weer terug met de opdracht om zijn moeder te gaan halen.

Niet veel later staat Roy ook met een kromme hengel. Zijn plugje is verschalkt door een roofblei-tje en twee tellen later vangt hij er gewoon nog een. Lachen man dit! Ook ik vang tijdens het indraaien van mijn shad een mooi roofblei-tje. Die snoekbaarzen laten zich nog niet zien. Als we willen gaan verkassen besluit ik om nog een paar worpjes te doen met een3.5 grams loodkopje voorzien van een klein shadje. Drie worpen is drie keer hangen, allemaal kleine snoekbaarsjes maar dat mag de pret niet drukken. Het is tijd om naar de volgende stek te gaan. Ook daar vangen we lekker door en vangen we toch wel de ene snoekbaars na de andere met als klap op de vuurpijl een tweetal snoekbaarzen die in het donker vól voor de plug gaan, en dat ook nog eens duidelijk zichtbaar, vlak voor onze neuzen. Magistraal!! Zoiets zie je toch niet veel gebeuren? Aan het einde van de avond kunnen we toch wel spreken van een super lekker avondje met voldoende vangsten. Als we een beetje gaan rekenen komen we rond de twintig a vijfentwintig vissen, en ook nog eens netjes verdeeld. Dit was weer eens een ouderwets lekker avondje. Op naar de volgende maar weer…

DAGJE SURFACEN ENZO!

(08-09-2019) Het is al weer veel te lang geleden. Niet gevist? Nee zeker niet, integendeel. Meer gevist als anders en mede daarom niet zoveel tijd gehad om de boel weer eens te updaten. Overigens hebben we genoeg leuke sessies achter de rug als het om zeebaarzen gaat, met iedere keer wel vis en soms mooie hoeveelheden. Soite, inmiddels zijn we in het najaar beland en werd het weer eens tijd om met de drie gebroeders te vissen. Pascal, Roy en ik hebben besloten om een hele dag te gaan zeebaarzen. Let wel, de nadruk ligt op het vissen met oppervlakte aas en pluggen om de druk wat te verhogen. De vooruitzichten waren eigenlijk perfect voor mijn gevoel. Een wisselend bewolkt weertype en wat wind op het water, maarrrr… Als we in de morgen beginnen met vissen is het druilerig, licht buiig weer en kans op zon lijkt eigenlijk wel verkeken wat het vertrouwen op zijn zachtst gezegd geen boost geeft. We vissen een anderhalf uur met plug en oppervlakte aas voordat de twijfel toe slaat. Als Roy en ik al overgestapt zijn op de shad is het raak bij Pascal. Yesss!

Zijn oppervlakte aas word ineens uit het niet gegrepen door een mooie baars. Mooi! Het vertrouwen is weer terug. Niet veel later sta ook ik met een mooie zeebaars op de foto, gevangen oppervlakte aas, toch best kicken dit. Na deze baars zijn we ook aan het einde gekomen van deze strip en gaan we op weg naar andere zeebaars gronden. Het blijkt wel een echte taaie dag te zijn, aangezien we op de volgende stek behoorlijk wat activiteit hebben en toch maar met één schamel visje voor mijzelf na een dikke twee tot drie uur later weer vertrekken. Ongelooflijk, ze zijn wel geïnteresseerd maar op het laatste moment bedenken ze zich. Lastiggg!! Als we op de laatste stek van de dag aankomen is het vertrouwen op een goede afloop wel een beetje verdwenen. Toch weet ik nogmaals een zeebaars op de plug te vangen en ook nog een misser en een hanger op de shad. Voor Roy, die de hele dag heeft staan werpen zit het venijn in de staart want ook hij weet nog twee vissen te vangen. Daarna is het klaar. Het was een gezellig dagje, zeker vanwege het feit dat er weer eens met zijn drieën gevist werd. Dat smaakt toch wel naar meer…op naar de volgende dus weer!!   

DUIT IN HET ZAKJE…

(08-07-2019) Zo gezegd, zo gedaan. De afspraak die Roy en ik laatst hebben gemaakt word gelijk omgezet in daden. Zeebaars willen we dus zeebaars gaan we vangen. Daags na onze snoekbaars sessie worden de getijden in de gaten gehouden, de wind word de goede kant opgestuurd en nu is het maar hopen dat alles samen gaat vallen. Als ons avondje aangebroken is kom ik er achter dat ik een klein foutje gemaakt heb met het getijde, maar dat dat niet heel veel invloed zal gaan hebben op onze visserij. Gelukkig maar, we kunnen alleen op de eerste stek niet heel lang vissen. Niet heel lang, maar goed genoeg om in ieder geval mijzelf van de nul af te houden. Yeah! Het is geen grote maar dat doet er verder niet toe. De avond start in ieder geval prima. Om te voorkomen dat het water tot onze oksels komt besluiten we te verkassen naar de volgende stek. Gelukkig is het daar raak voor Roy en kan hij een mooie zeebaars de kant op trekken. Helaas trekt ook deze stek geen volle zalen als het gaat om hoeveelheden vis en dus hoppen we verder naar stek 3.

Stek drie laat activiteit alom zien. Abnormaal wat een bedrijvigheid. Het word ons al snel duidelijk dat het hier fint betreft. Op onze eerdere stekken hadden we ook al wat van die valse tikken op de shad, maar hier is het werkelijk te gek voor woorden. Aangezien het inkomende getijde nog even op zich laat wachten besluiten we maar een pilkertje te pakken en eventjes genoegen te nemen met die “grote haring”. En op deze manier vangen we toch beide een paar vissen, en hebben we plezier voor vier als we wat grappen en grollen over de Fint. De tijd verstrijkt en als we erachter komen dat het over een kwartier eigenlijk hoogwater zou moeten zijn word onze angst wel een beetje bevestigd. Het was deze dag één dag voor doodtij. Dat betekent dus geen tot weinig stroming en op die momenten zijn de vangsten helaas ook niet al te goed. We vissen totdat het hoog is, zonder resultaat, proberen nog heel even een andere stek en komen er dat toch wel achter dat het voor deze avond gedaan is. Ach..doodtij, we hebben allebei een vis gevangen, ik heb er nog eentje verspeeld en de finten deden ook een duit in het zakje. We zijn tevree, op naar de volgende..

ERWTENSOEP!

(07-07-2019) Taai! Dat is in een woord gezegd hoe we er vissend nu voor staan. Wij (Roy en ik) zitten even in een soort vang dipje. Dat betekent niet dat we helemaal niks vangen, maar echt goed is het ook niet. We hebben allebei het idee dat het wel beter kan, maar dat het even niet wil. Dat heb ik wel eens vaker meegemaakt en het enige wat je eraan kan doen is proberen om de visserij wat gemakkelijker te maken en de verwachtingen wat lager maken. De laatste keer op de rivier was een fiasco, en eerlijk gezegd denk ik niet dat dat wat met ons te maken had maar dat de weersomstandigheden een grote rol speelden. Een hele dag regen met als gevolg een flink stromende rivier en water zo dik als erwtensoep is niet bevorderlijk voor het vangen van snoekbaars. Gauw vergeten dus en op zoek naar een visserij-tje wat dichter bij huis. We duiken een keer onder in en rondom Rotterdam en gaan op zoek naar vis. Welke vis maakt niet uit, als het maar rooft. We ontdekken wat mooie stekken maar de vis laat het, op 1 baars voor mij na nog even afweten…

Naarmate we de verschillende stekken afgaan komen we er wel achter dat ook deze dag weer geen hele goede gaat worden. Wat is dat toch he? Ik denk dat iedereen het wel kent. Je staat aan het water, vangt wel je visje, maar de drive is er gewoon even niet. Vanaf de brienenoord duiken we het centrum in, en willen we eerst en stukje van de maas meenemen. Bij aankomst komen we erachter dat op onze beoogde stek al een bootje met verticaalvissers is gaan liggen waardoor we die stek wel kunnen vergeten. Gelukkig vangt Roy in de oude have een mooie maat snoekbaars wat ervoor zorgt dat de avond er weer wat beter uit ziet. Daarnaast vangen we gelukkig de nodige kleinere baarsjes en snoekbaarsjes waardoor er aan het einde van de avond toch wel een kleine glimlach op de gezichten komt. Als we in de auto zitten terug naar huis zijn we er allebei wel over uit dat we zeker nog niet uit de dip zijn, maar dat we een goede stap in de richting gezet hebben. We spreken af dat we gewoon gaan doen waar we zin in hebben, te beginnen met het vangen van zeebaars, want dat is inmiddels al een aardige tijd geleden. Op naar de volgende…

DIKKE VETTE NUL?!

(11-06-2019) Terug gekomen van een fantastische trip uit Noorwegen (waarover later meer) moet de draad weer worden opgepakt in ons kleine kikkerlandje. Roy en ik hebben besloten om de focus op het begin van het seizoen te leggen op het vangen van snoekbaars, in de hoop nog een mooi exemplaar te verschalken. Roy was al een keer geweest met als resultaat een hele dikke snoekbaars van 93 cm. Wát een onwijze vis was dat, en we hopen dat we natuurlijk nog zo’n exemplaar kunnen vangen. Vooralsnog houden we het gewoon op een lekker avondje vissen, want ook dat is belangrijk, sterker nog… misschien is het wel het meest belangrijke wat er is. Het weer is schitterend en ik kan gewoon geen rede vinden waarom we deze avond geen vis gaan vangen. Toch word het nog een soort van spannend als we een behoorlijk lange tijd op een dikke vette nul blijven hangen, met twee man sterk. Heel vreemd! Na een aantal malen te zijn verkast komen we dan toch op de vis. Uit het niets beginnen we op één stukje de nodige vis te vangen. Het is niet groot, maar het is wel vis…

Zo vangen we in korte tijd een snoekbaarsje of acht en wanneer het stil begint te raken besluiten we op zoek te gaan naar verse visgronden. Het weer maakt de sfeer heerlijk relaxed en waar we ook gaan staan, we vangen eigenlijk overal we wat vis. Groot is het alleen niet, maar voor mij persoonlijk zal dat de pret deze avond niet drukken. Ik vang een aantal mooie maat baarzen op mijn lichte pepper om kort daarna weer de nodige snoekbaarsjes te vangen. Roy is deze avond de winnaar als het gaat om kleine vis. Hij vangt kleine snoekbaarsjes bij de vleet, je weet wel…van die stropdasjes, nouja…het zijn maximaal van die flikkerstrikjes eigenlijk haha. Time flies when you’re having fun. Zo is het gewoon wel. Soms moet je niet zeuren over het formaat wat je vangt, soms moet je het gewoon doen met hetgeen je aangeboden word. We vissen nog even door, wetende dat we ook nog een behoorlijk stuk terug moeten rijden. Als ik uiteindelijk rond twaalven mijn spullen thuis in de gang zet en nog even de avond doorneem concludeer ik dat de teller voor Roy en mij samen toch rond de vijfentwintig vissen uitkomt. Dat kan toch slechter? Op naar de volgende…

SESSIE GESLAAGD!

(11-06-2019) Het was de vraag of ik net voor mijn trip naar Noorwegen nog tijd had om een keertje op zeebaars te gaan vissen. Gelukkig werd deze vraag met een ja beantwoord en met mooi weer en goede omstandigheden ging ik samen met Roy op pad, op zoek naar de eerste zeebaars van seizoen 2019. De verwachtingen zijn laag, je weet namelijk maar nooit hoe het zo’n eerste keer zal verlopen. De eerste stek die we aandoen licht wat dieper, maar in het verleden haalde ik hier ook mijn eerste vissen vandaan. Het is zoals altijd weer even wennen, met de nadruk op even, want na een worpje of tien is het alsof we nooit gestopt zijn en danst het shadje weer als vanouds over de bodem van de waterweg. Toch vangen we hier niets en we besluiten om in een rap tempo te gaan stek hoppen zodat de kans op het vangen van vis wat word vergroot. Een goede keuze zo blijkt, want de eerste vis is voor Roy. Een mooi vissie laat zich zien, word gauw op de foto gezet en we gaan weer door. Letterlijk de volgende worp is het weer raak voor Roy. Dit keer is het een mooier exemplaar.  

Een vis van ruim in de zestig heeft zich laten foppen en word vakkundig naar de kant gedirigeerd. Top! Dat zijn nog eens vissen zeg. Stek drie is weer een diepere en levert wederom geen vis op. Hmm. We besluiten om te gaan voor de ondiepere stekken. Stek vier en binnen no time staan we allebei met een kromme hengel, en wederom zijn het gewoon écht hele mooie grote vissen. Het is dus inmiddels wel een geslaagde eerste sessie. Drie vissen voor Roy en eentje voor mij. Gelukkig word de stand weer wat rechter getrokken als ik op de volgende plek weer een vis mag noteren ook voor mij een mooie vis van tegen de zestig centimeter. Het feest is bijna compleet als ik niet veel later een zware vis haak. De slimmerik laat zich tot twee keer toch achter een randje zakken waarbij het mij bij de eerste keer nog lukt om de vis los te krijgen maar ik het truukje bij de tweede keer niet meer voor elkaar krijg. Jammerrrr…dat was een hele mooie vis…zeker weten. We proberen nog even door te vissen, maar na een half uurtje en een blik op de klok besluiten we dat het tijd is om te stoppen. De eerste sessie van 2019 was een hele goede. Op naar de volgende…