ROOFVISSEN-ONLINE
ROOFVISSEN

Ik kijk op mijn klokje. De tijd gaat te snel. Ik moet gewoon alweer stoppen. Stiekem doe ik nog een paar worpjes en ik doe net alsof ik tien minuten later pas op mijn horloge heb gekeken. Alle puzzelstukjes vallen op zijn plaats als ik een paar tellen later nogmaals mijn hengeltje krom mag zien gaan. Deze keer weer een kleinere vis. Daarna moet ik echt stoppen. Terug naar de familie. Vijf vissen rijker, ka-ching! Ik ga mijn spullen klaarmaken voor zaterdag. Zaterdag ochtend is voorlopig de laatste ochtend dat ik kan vissen. Ik ga namelijk op vakantie. Koel he? Op vakantie...op vakantie. De aankomende week staat er een tripje naar het Big Bend National Park op de kalender. Even niet vissen dus. Ik ga weer vroeg de deur uit. Fokked op van de dag ervoor. Kan ik nog zo'n dag krijgen? Ik pak het oude stukje nog een keer. No Fish Here! Dan maar naar het park, No Fish There. HUH? Het word ineens lastig? Ik doe niets anders dan de dag ervoor. Bij gods gratie krijg ik vandaag twee lichte aanbeetjes en dat was het dan. In het midden van het water zie ik een kleine alligator gar boven komen. Misschien is dat het probleem. Jammer, een dag met nul vissen......maar morgen naar The Big Bend.

Een weekje naar de bergen is natuurlijk ook hardstikke gaaf, maar ik zal jullie verder niet vervelen met mijn close encounter met een heuse diamondback rattler, een mogelijke encounter met mountain lions, black bears, tarantula's, grote sprinkhanen, duizendpoten en nog meer van die ongediertes, een mooie bergtrail van een kilometer of zes lang....en weer terug, tientallen mooie foto's, woestijnen, mexico, borderpatrols enzovoorts. Neeee, dit is een site over vissen.....dus?

Zaterdagochtend, terug van vakantie. Ook weer zo'n ongelofelijke week. Een beetje murw van alle indrukken sta ik een beetje zoetsappig weer aan de Concho River. Voordat ik aan de waterkant sta word ik al een paar keer vreemd aangekeken door de diverse mensen in hun gemeente autootjes. Zo van....wat gaat die nou doen? Nou gewoon.....vissen. Ik zie iemand in een bootje naar mij kijken. Vreemd, bootjes zie je hier niet veel. WAT! Staat mijn gulp open ofzo? Suf schuifel ik naar de waterkant. Naast de brug...graskantje met wat boomwortels en wier...word tot dusverre altijd gejaagd. Worp, niks, worp, niks, worp, niks. Ik volg de spinnerbait tot in mijn top. Dan kijk ik voor mij in het water. Huh? Allemaal dooie visjes. Langzaam begint het te dagen. Ik stop met vissen en ga eens even informeren bij de tackleshop. Daar word mijn vermoeden bevestigd als ik de krant onder mijn neus geschoven krijg. NO WAY!

Dat heb ik dus weer. De eerste fish kill sinds 2001! En dan moet dat dus precies NU gebeuren. Bedroefd en te vroeg ga ik terug naar huis. Ik doe nog even snel mijn verhaal aan de rest. Precies nu! Ik krijg te horen dat ik blij moet zijn dat het niet twee weken geleden gebeurd is. Daar hebben ze ook weer gelijk in. Ik moet me erbij neerleggen, het is niet anders! Over naar plan B maar dan. Lake Nasworthy. Ik rijd nog even terug naar de tackleshop om te vragen of ze me alvast een stekkie kunnen geven waar ik evt uit de voeten kan. Meren zijn een ander verhaal. Dit meer is 1400 vierkante meter groot. Ik moet even wat hulp hebben. Volgens de clerk moet ik naar Red Bluff Park! In het park zijn goede kantjes, daar kan je goed vissen. Spinnerbaits en ratelplugjes. Even aanschaffen maar dan, ik had wel weer wat verspeeld, en tijdens het shoppen neem ik ook nog maar even een koele Loomis cap mee. Al weer wat positiever stap ik de shop weer uit, op zoek naar nieuwe visgronden. Lake Nasworthy, here we come. Zondagmorgen mag ik voor de eerste keer op zoek naar mijn stekkie. Googlemaps is deze vakantie een van mijn grootste vrienden. Ik krijg stekkies te horen en ondertussen zoek ik, eigenwijs als ik ben natuurlijk ook nog even of ik zelf wat kan vinden. Red bluff park is deze keer wel de meest aangewezen plek op deze koude en bewolkte ochtend. Kwart over zeven sta ik aan de waterkant. Het is gewoon druk op het water. Veel bootjes en kantvissers zijn in de weer om net als mij wat te vangen. De bootjes liggen telkens aan de andere oever, de plekkies waar ik niet bij kan komen. Stelletje mazzelaars, ik voel mijzelf zwaar benadeeld! Zij liggen op de beste plekken. Anderzijds, ik moet niet sjacherijnen, doe ik ook niet hoor. Ik probeer er op mijn manier maar het allerbeste van te maken. Ik maak een hoop worpen, maar de visserij is hier beduidend lastiger dan aan de rivier.

Daar komt dan ook nog eens bij, dat de stekken die ik eigenlijk graag zou willen bevissen, de stekkies met bullrushes en andere waterplanten, vrijwel allemaal bezet zijn. KLOTE dus. Daarbij begint het nog eens te miezeren ook.....nog een paar worpen en dan kap ik er gewoon lekker mee. Mijn rat-l-trap bewijst mij in ieder geval dat ik hem niet voor niets gekocht heb. Ik vang op een ondiep stukje water, waar nog geen 30cm water staat toch nog een klein miezerig baarsje. Hij ziet er een beetje vreemd en bleekjes uit. Zal wel aan het weer liggen, denk ik bij mijzelf. Hop....terug in het water! Achteraf blijkt dit mijn vierde nieuwe vissoort te zijn, namelijk een white bass. Sjit, geen foto van....jammer :-( Op dat moment ga ik toch enigzins teleurgesteld terug naar huis. Toch heb ik genoeg vertrouwen om maandagmorgen op dezelfde stek terug te komen. Het ziet er allemaal best gelikt uit! Even kijken of de plekkies met waterplanten nu misschien niet bezet zijn. Yess, niemand daar. Dat word dus weer even knallen....

Activiteit rond deze stekken is enorm. De vissen springen in het rond. Toch kan ik hier geen enkele vis verzilveren. Hoe is het toch mogelijk. Ik blijf maar struinen. Van stek naar stek, maar het lijkt erop dat de vissen vandaag een rustdag hebben. Wel verspeel ik nog twee vissen, nouja, verspelen.....ik krijg niet eens de kans om aan te slaan. Het enige wat ik deze keer op de foto mag zetten is een kreeft die het gras oversteekt. Waarschijnlijk zocht ie de weg naar de paralympics. Hij mist een schaar.

En helaas is het weer net zo snel 09:30 uur en kan ik weer aan mijn terugreis naar huis beginnen. De volgende dag besluit ik om nog maar eens terug te gaan naar de concho river. Lake nasworthy is TE moeilijk om van de kant te vissen. Slechts 1 visje in 5 uur tijd. Hopeloos. Ik overleg nog met Sharon om zeker te zijn van mijn zaak. Volgens haar, en trouwens ook volgens de krant was de fish kill nog niet zo erg als zeven jaar geleden. Proberen dus. Dinsdagochtend loop ik dus linea recta naar de topstek op de concho river. Helaas niets te vangen....en ik zie nog een drietal grote largemouth's dood langs de kant liggen. Ik zit even met de handen in het haar, ik weet het allemaal even niet meer. Teleurgesteld stap ik weer in de auto, haal de city map te voorschijn en zie in een hoekje NOG een kanaal liggen. The grand canal.....PLING! Dit kanaal staat niet in verbinding met de concho en heeft, zo lijkt het op de kaart, een beetje dezelfde afmeting. Na 1½ uur zoeken blijkt dit grand canal een pisbakken afwateringskanaaltje te zijn waar ik never nooit een vis ga vangen. Weer een dag naar de klote, aargh! Morgen moet het anders. Woensdag is alles anders. Door andere verplichtingen in de ochtend besluit ik in overleg om te gaan vissen in de middag. Meestal niet de beste keuze, vanwege de warmte. Gelukkig is het nog redelijk bewolkt, later breekt het open. Voor de laatste keer lake nasworthy, deze keer een andere zijtak. En weer gaat het zeer....zeer moeizaam. De eerste vis vang ik pas na 3½ uur vissen. Een largemouth grist nog NET voor de kant mijn spinnerbait uit de oppervlakte. Ik ben zeer blij! EINDELIJK weer eens vis.

 

 

UsaIII
ROOFVISSEN-ONLINE